قضاوت کار سختیست

رادوین عزیزم هرگاه به قضاوت نشستی ....

قبل از اين که بخواهي در مورد کسی و زندگي او قضاوت کني
کفشهاي او را بپوش و در راه او قدم بزن .
از خيابانها، کوهها و دشت هايي گذر کن که اوگذر کرده

اشکهايي را بريز که او ريخته
دردها و خوشيهاي او را تجربه کن
.........سالهايي را بگذران که او گذرانده
روي سنگهايي بلغز که او لغزيده
دوباره و دوباره برپاخيز و مجدداً در همان راه سخت قدم بزن
همانطور که اوانجام داده ...
بعد ، آن زمان مي تواني در مورد او قضاوت کني